fbpx
ciałopozytywna kobieta

Wpływ ciałopozytywności na kobiety

Wstęp

Żyjemy w czasach, w których media narzucają nam dokładnie zdefiniowany kanon piękna.  Wymiary idealnego ciała są z góry określone, twarz cechuje się odpowiednimi proporcjami oraz nieskazitelną cerą. Włosy powinny być długie i zdrowe, oczywiście tylko te rosnące na głowie. Innych nie akceptujemy! Wszechobecny terror piękna przypomina bezwzględnego rodzica wielopokoleniowego społeczeństwa. Posiada on jedyną słuszną wizję nas samych i konsekwentnie wtłacza ją do młodych, podatnych umysłów. To sytuacja, w której nie ma miejsca na dyskusję. Dobrze wiemy, że każde wyjście przed szereg najpewniej skończy się awanturą, stresem i nawałnicą negatywnych emocji, włącznie ze wstydem i upokorzeniem. Tylko co odważniejsze, bardziej buntownicze jednostki będą miały wystarczająco dużo wewnętrznej siły, by sprzeciwić się narzuconemu rygorowi. To one biorą udział w tej nierównej walce z tyranią idealnego ciała, pokazując z dumą swoją prawdziwą fizyczność. Jednak co z przeważającą większością kobiet, które nie mają w sobie wystarczająco dużo odwagi? Jak wpływa na nie presja wpisywania się w obecnie obowiązujący i praktycznie nieosiągalny kanon piękna? Jaką rolę w całym wyścigu odgrywa powstały w latach 60-tych ruch ciałopozytywny i jego przedstawicielki – ciałopozytywne wojowniczki? 

Jak pokazują liczne statystyki, postrzeganie własnego ciała stanowi istotną część kształtowania się naszej tożsamości. Sprowadzanie powszechnego zjawiska braku akceptacji samych siebie do poziomu błahych kompleksów i „niewinnych” diet może prowadzić do tragicznych konsekwencji. O jakiej skali problemu mówimy? Wykazano, że już 5-letnim dziewczynkom zdarza się podświadomie ograniczać jedzenie pod wpływem medialnych przekazów oraz rozmów z rówieśnikami, a 28% z nich chce wyglądać jak panie w filmach i teledyskach. W badaniu z 2012 roku ok. 16 procent przebadanych nastolatków wiązało ruch pro-ana z promocją zdrowych nawyków. (Termin pro-ana oznacza zjawisko społeczne sprowadzające anoreksję do świadomego wyboru, stylu życia oraz zaprzeczaniu przypisania jej do jednostek chorobowych). Kolejne badania wykazały, że aż 95% kobiet, które nie cierpią na zaburzenia odżywiania zawyża swoją wagę średnio o 25% oraz prawie podwaja wielkość jednej ze swojej części ciała (uda, biodra, talia). Udowodniono również, że przemyślenia kobiet na temat ich wyglądu są niezwykle istotną częścią ich wewnętrznego dialogu. Obrazuje to eksperyment, w którym nawet po jednorazowej przymiarce stroju kąpielowego oraz skonfrontowaniu się z własnym obrazem w lustrze, wyniki testów na koncentrację i funkcje poznawcze badanych pań ulegały znacznemu pogorszeniu.

Powszechne zjawiska, takie jak fat shaming czy fat talking, uczą młode kobiety utożsamiać szczupłość z jedyną słuszną wersją atrakcyjności, sukcesem, wysoką pozycją społeczną, samodyscypliną, inteligencją i popularnością. Nadmierne zafiksowanie na punkcie swoich wymiarów oraz rozbieżność między naszym wyglądem a tym promowanym w kulturze oraz podświadome sprowadzanie ciała do roli przedmiotu, który powinien wyglądać, działać i budzić zainteresowanie płci przeciwnej – może prowadzić do rozwoju wysokiego poziomu wstydu, lęku oraz skłania do podejmowania destruktywnych zachowań, włącznie z samouszkodzeniami ciała, a nawet samobójstwami. Negatywne postrzeganie własnego ciała jest istotnym ryzykiem rozwoju objawów psychopatologicznych z zakresu depresji, stanów lękowych czy zaburzeń odżywiania. Niezdrowa obsesja wpisywania się w aktualny kanon piękna wpływa negatywnie nie tylko na chwilowe samopoczucie, ale również szeroko pojęte zdrowie psychiczne. 

Z odsieczą na pomoc uciśnionym przez masową kulturę kobietom przychodzą ciałopozytywne wojowniczki. To one, narażając się na okrutną krytykę, starają się przesunąć tak mocno zakorzenioną w kulturze granicę estetyki. Dzielnie stoją na froncie, oswajając społeczeństwo z różnymi typami figur, cellulitem, owłosieniem, zmarszczkami, stanami chorobowymi skóry i niepełnosprawnością. Pokazują aspekty ciał, które do tej pory ulegały automatycznej banicji w mediach. Uczą, jak nie krzywdzić samych siebie autokrytyką i samouprzedmiotowieniem. Walczą o nasz psychiczny dobrostan, jednocześnie wytykając nam nieuniknione błędy w postrzeganiu obrazu innych kobiet. Udowadniają, że wygląd nie powinien stanowić płaszczyzny do dyskusji, ani definiować żadnej z nas. Swoim podejściem do ciała wywołują burzliwe dyskusje, uwypuklając tym samym problemy wymagające długoterminowego społecznego przepracowania. Wiedzą, że dopóki kobiece ciało nie przestanie wzbudzać tak skrajnych emocji, ich walka pozostanie koniecznością. Nasze wojowniczki niosą wyzwolenie kobiecej świadomości i seksualności uwięzionej w potrzasku obligatoryjnego piękna. Ich tarczą w walce z oceną innych jest pozostawanie w zgodzie z samymi sobą. Tym, z jaką czułością traktują swoje ciała, zachęcają inne kobiety do dołożenia własnej cegiełki budującej społeczną ciałopozytywność. Swoją ogromną siłą i odwagą przecierają szlaki prowadzące do bycia prawdziwymi, nieskrępowanymi nami. 

Bibliografia:

  1. Damiano S.R., Paxton S.J., Wertheim E.H., McLean S.A., Gregg K.J. Dietary restraint of 5- year-old girls: Associations with internalization of the thin ideal and maternal, media, and peer influences. International Journal of Eating Disorders. 2015; 48(8): 1166–1169.
  2. Majda A, Braszczyk K. Rola mediów w powstawaniu zaburzeń odżywiania u młodzieży w wieku dojrzewania. Problemy Pielęgniarstwa 2012;20(1):34-42
  3. Myers N, Biocca A. The elastic body image: the effect of television advertising and programming on body image distortions in young women. J Communication.
  4. Majda A, Braszczyk K. Rola mediów w powstawaniu zaburzeń odżywiania u młodzieży w wieku dojrzewania. Problemy Pielęgniarstwa 2012;20(1):34-42
  5. Quinn D.M., Kallen R.W., Twenge J.M., Fredrickson B.L. The disruptive effect of self-objectification on performance. Psychology of Women Quarterly. Marzec 2006; 30(1): 59–64
  6. Oktan, V. (2017). Self-Harm Behaviour in Adolescents: Body Image and Self-Esteem. Journal of Psychologists and Counsellors in Schools, 27(2), 177-189. doi:10.1017/jgc.2017.6

Nasza misja

V mag to wartościowe treści o diecie roślinnej, zero waste i szeroko pojętym świadomym życiu. Rozmawiamy z inspirującymi osobami i dzielimy swoimi przemyśleniami. Chcemy przekonać Cię, że da się znaleźć złoty środek między codzienną gonitwą a życiem zgodnym z naturą. Poszukajmy go razem!